Start Historia Sanktuarium Pierwszy kościół
Pierwszy kościół PDF Drukuj Email
Wpisany przez Ks.JC   
czwartek, 05 sierpnia 2004 12:44

Kościółek św. JózefaJednak powołanie owej komisji do zbadania cudowności Obrazu się przedłużało z powodu innych zajęć Ks. Prymasa. Niemniej jednak pod wpływem nacisków Ks. Jana Zbąskiego, późniejszego biskupa na Warmii, przyrodniego Brata Zofii Anny Starołęskiej, obiecał zająć się osobiście tą sprawą i nawet podpowiedział, aby rozpocząć budowę niewielkiego kościółka na wskazanym Dziewiczym Wzniesieniu, o ile prace Komisji będą pozytywne.

Komisja prymasowska rozpoczęła prace 3 lutego 1671 r. Przesłuchała zduna Wojciecha i wielu ludzi, którzy modląc się Wnętrze kościółka św. Józefaprzed tym obrazem otrzymali najróżniejsze uzdrowienia i łaski. W wyniku prac powołanej Komisji w dniu 18 marca 1671 r. po przybyciu do Studzianny Ks. Prymas w otoczeniu licznie zebranego ludu ogłosił cudowność Obrazu i zaaprobował jego kult. Jednak budowy pierwszego kościółka od razu nie rozpoczęto. Nastąpiło to dopiero następnego roku. I tak z fundacji Ks. Bpa Jana Zbąskiego i jego siostry Zofii Anny Starołęskiej wybudowano pierwszy drewniany kościół sanktuaryjny, który wykończono 1673 r., a 8 grudnia tegoż roku przy 30 tysięcznym tłumie wiernych przeniesiono uroczyście z kaplicy dworskiej do nowego kościółka i umieszczono w głównym ołtarzu Cudowny Obraz. W tym drewnianym, nie wielkim, pierwszym kościele sanktuaryjnym Cudowny Obraz znajdował się do 1776 roku, tj. do czasu przeniesienia go do obecnej świątyni.

Natomiast w roku 1782 rozebrano ten drewniany pierwszy kościół sanktuaryjny i dopiero po pewnym czasie pod koniec XVIII w. wybudowano na jego miejscu znajdującą się do dziś jedno-nawową kaplicę Św. Anny z jedną ze starych kopii Cudownego Obrazu w ołtarzu. Zanim jednak stanęła obecna Bazylika, w pobliżu zabudowań dworskich w latach 1696 - 1698 wybudowano kościółek w stylu barokowym pod wezwaniem Św. Józefa. Miał on służyć Kościół św. Anny - frontoncelom duszpasterskim, a dokładnie do odprawiania tam pogrzebów, gdyż wokół niego do wieku XIX chowano zmarłych, a z racji na duży ruch pielgrzymkowy w tamtym czasie, odprawianie nabożeństw pogrzebowych w kościele sanktuaryjnym sprawiało duże trudności.

Obok tego kościółka znajduje się studnia, z której wodzie, przypisywano nadzwyczajną pomoc w różnego rodzaju dolegliwościach. Pierwsza relacja o cudownych właściwościach wody pochodzi z 1673 r., a i w obecnych czasach są relacje ludzi, którzy zaświadczają o jej cudownych właściwościach.

Sygnatura przy kościółku  Kościółek św. Anna strona poł./wsch.